Sessie uit de praktijk

 

Kun jij iets met het Innerlijk kind? Er ligt ergens een blokkade op en het lijkt wel of ik het niet helemaal durf om het te zien. Dat was de vraag die binnenkwam op whatsapp.  

 

Er zijn een paar mogelijkheden bijvoorbeeld via access bars of dat we er op een andere manier naar kijken via een energetische update. We kozen voor een familieopstelling. Niet met poppetjes maar met vloerankers.  

Door onze klik, het vertrouwen en de ruimte om te ‘spelen’ kan er vanuit vrijheid mooie inzichten naar boven komen. Dank voor dit vertrouwen. Ook dat opent bij mij ruimte en vertrouwen.  

De sessie: 

Ze mocht de ankers op de vloer neerleggen. Een voor haar moeder, haar vader, broer, zus en een die staat voor haarzelf. Door op de ankers te staan verbind je als vanzelf met de energie die eraan wordt gegeven. Haar ouders lagen links en recht van haar. Ze heeft nooit echt een diepe verbinding gevoeld met haar ouders hoewel het gezin wel hecht was maar zij voelde zich toch een buitenstaander. Het anker van haar zus mocht een plaats innemen en kwam dicht bij haar vader te liggen en die van haar broer dicht bij haar moeder.

Deze positie was herkenbaar. Haar zus was de lieveling van haar vader en haar broer die van haar moeder. Niet dat er iets mis mee is maar het was een observatie dat haar gevoel bevestigde. Haar ouders hielden ook van haar maar onderliggend zijn er altijd diepere gevoelens die je onbewust voelt maar nog niet bewust hebt omdat je ook niet het hoe, wat en waarom weet. Door het plaatje zo te zien werd er al meer duidelijk. Dit was precies zoals zij het ervaarde. Ik voelde mij niet gezien, het voelde alsof ik er niet toe deed. Ik voelde niet die verbinding.

Omdat ze in leeftijd 9 jaar met haar broer scheelde en 6 jaar met haar zus kwam de vraag naar boven of er ooit een miskraam was geweest. Dit was niet bekend maar we kozen een anker om te kijken of deze in het veld erbij zou horen. Deze kwam dicht bij de zus en vader te liggen.  Omdat ze nooit heeft geweten, er is daar nooit over gesproken, het kan ook zijn dat haar moeder niet heeft geweten dat ze zwanger is geweest en dat het al in een heel vroeg stadium vanzelf is afgebroken. 

 

Door contact te maken voelde het wel dat deze energie aanwezig was. Ook omdat het dicht bij de zus en vader lag en niet buiten het veld van het familiesysteem. Het huwelijk van de ouders was niet echt vervullend. Ze zijn bij elkaar gebleven maar de emotionele band is waarschijnlijk ergens gebroken. 

We lagen een anker voor het innerlijk kind neer. Het kind voelde zich heel klein, alsof het zich elke keer moest bewijzen. Steeds blijven leren. Nog steeds is het niet genoeg. De lat hoog leggen om te presteren. Gezien te worden, positief bevestigd te worden. 

 

Ineens kwam oma erbij en deze mocht ook haar plaats innemen. Voor de sessie begon kwam zij al naar boven. Zij wilde zich graag laten en helpen. Zij bleek een verborgen kracht die haar altijd heeft gezien. Misschien zelfs wel heeft proberen te sturen of iets duidelijk heeft willen maken omdat ze ook niet tussen haar en haar ouders wilde staan. Het was duidelijk een connectie van hart tot hart. Haar oma die haar altijd in gedachten heeft gesteund.  

 

Het hoger zelf mocht zich ook laten horen. Het voelen van deze kracht was weer heel anders. Deze energetische verbinding maakte dat zij zich groots voelde als een boom, sterk en verankert in de aarde. Met een energie die vrij en licht voelt.  Het gevoel van beperking kwam nog wel naar boven drijven. Altijd zo gewend geweest alleen maar te geven. Aan iedereen. Zichzelf zo wegcijferen omdat een ander het meer waard zou zijn. Want zij kon daar wel mee dealen. Als het de ander maar blij maakt dan geef ik het aan jou.  Zelfs een vriendje die ze voorbij liet gaan en dacht, mijn vriendin vind hem ook leuk dus ik geef jou de ruimte.

Een gecreëerde comfortzone om geaccepteerd te worden in het onzichtbare. Onbewust. Toen. 

Ik vroeg haar om al deze weggegeven energieën die ze altijd maar aan iedereen heeft gegeven, om deze terug te halen. Dat al deze puzzelstukjes van haar zijn. Als deze verloren stukjes uit de kindertijd, puberteit, bij familie, vrienden en waar dan ook. Deze mochten weer terugkomen, gezuiverd en door het licht naar haar zon. Net zolang totdat het compleet voelde.  

 

Ook hebben we de lat van het voldoen aan… ( waarvan je denkt dat de buitenwereld dat van je verlangt of verwacht) verlaagd. Want wat als je deze nu in plaats van boven je hoofd houdt nu eens naar beneden breng onder je hoofd. Zo is er weer overzicht, dan is alles te zien. Te overzien! Alles is al aanwezig voor jou. Je hoeft het alleen maar te plukken. Reik je hand uit naar wat je blij maakt. Alles ligt onder je neus! (dat heb ik ooit eens horen zeggen, en ja dat is heel vaak het geval)  :D   

 

De sessie gaf inzicht -rust -inzicht- heling.  
Wel behoeft het nog verankering in haar lichaam. Vooral de komende tijd deze sessie tot je nemen zodat alle kwartjes vallen en het oude plaats kan maken voor het nieuwe.